Silnik Giulietty
Odmiany silników Giulietty mają podobne rozwiązania konstrukcyjne. Blok silnika i głowica wykonane ze stopów lekkich, dwa wałki rozrządu w głowicy sterują zaworami rozchylonymi względem siebie pod kątem 80°. Napęd wałków rozrządu jest taki sam, jak w silniku Giulietty z 1955 r. Wał korbowy, osadzony w pięciu podporach, napędza za pośrednictwem krótszego, dwurzędowego łańcucha wałek pośredni, z którego napęd jest przenoszony dalej długim łańcuchem też dwurzędowym na dwa wałki rozrządu. Uzyski wane moce maksymalne z jednego litra pojemności skokowej silników stosowanych w Giulietcie są. porównywalne z silnikami samochodów sportowych, jak np. Ferrari, Lambarghini i Maserati. Tak jak od 1972 r. w samochodzie Alfetta, w Giulietcie wprowadzono oryginalne rozmieszczenie zespołów układu napędowego. Silnik znajduje się z przodu pojazdu, natomiast sprzęgło, skrzynia biegów i przekładnia główna z tyłu. Układ taki nazywany jest "transaxle". Łącznikiem silnika z elementami układu przeniesienia napędu jest dwuczęściowy wał napędowy, którego dwie części podparte są środkowym łożyskiem.